Relacja z pielgrzymki do Grecji “Śladami św. Paisjusza Hagioryty”

11.11.2026

W dniach 27 października – 3 listopada b.r. odbyła się kolejna pielgrzymka z naszej parafii, tym razem do Grecji, śladami św. Paisjusza Hagioryty. Opiekunem duchownym pielgrzymki był ojciec Efrem z monasteru św. Dymitra w Sakach. Każdy dzień rozpoczynaliśmy i kończyliśmy wspólną modlitwą, a w czasie przejazdów czytaliśmy akatysty do różnych świętych. 

Dzień pierwszy. 27 października spotkaliśmy się przy naszej cerkwi św. Jana Klimaka i udaliśmy się na lotnisko, skąd polecieliśmy na Korfu. Pielgrzymkę rozpoczęliśmy na cmentarzu przy cerkwi Zmartwychwstania Pańskiego, gdzie pochowano św. Arseniusza Kapadockiego. Ten duszpasterz z Farasy w Kapadocji ochrzcił przyszłego św. Paisjusza i nadał mu swoje imię. W 1924 roku, podczas wymiany ludności, przyprowadził swoich parafian na Korfu i tu odszedł do Boga, a jego relikwie św. Paisjusz przeniósł później do monasteru w Suroti. Przy mogile Świętego pomodliliśmy się. 
Następnie odwiedziliśmy monaster Ikony Bożej Matki Kassopitry w Kanoni, gdzie przyjął nas ojciec Polikarp, przez pięć lat uczeń św. Paisjusza. Monaster, jedno z najważniejszych sanktuariów wyspy, kryje niezwykłą kolekcję cząsteczek relikwii wielu świętych i liczne pamiątki po Starcu. Ojciec poczęstował nas słodyczami, herbatą, zimną wodą i tradycyjnym trunkiem, a krótka duchowa rozmowa z nim stała się jednym z najważniejszych wydarzeń całej pielgrzymki. 
Na północy wyspy odwiedziliśmy monaster Ikony Bożej Matki Vlacherny, w którym przez rok mieszkał św. Paisjusz, zbierając wspomnienia o św. Arseniuszu. Przełożony, ojciec Arseniusz, odbudował monaster własnym sumptem. Jego babcia pochodziła z Farasy, tak jak Święty i rodzina św. Paisjusza, i znała św. Arseniusza osobiście. Ojciec pozwolił nam pokłonić się relikwiom i ugościł nas po grecku, a z wysoko położonego „balkonu Pana Boga” podziwialiśmy panoramę całej wyspy. Po obiedzie z daniami kuchni korfiańskiej dotarliśmy do Pantokratora (Kamarela), największego żeńskiego monasteru na Korfu. Żyją tu 24 siostry, a 25 października wyświęcono nową cerkiew. Po wieczornym nabożeństwie siostry poczęstowały nas herbatą i własnymi wyrobami. Wieczorem w stolicy wyspy pokłoniliśmy się relikwiom św. Spirydona Cudotwórcy, odwiedziliśmy cerkiew św. Eleuferiusza i przeszliśmy się Listonem, elegancką promenadą z arkadami. 

Dzień drugi. Środa 28 października to Dzień „Ochi” („Nie”), greckie święto narodowe upamiętniające odrzucenie w 1940 roku ultimatum Mussoliniego, obchodzone razem ze świętem Opieki Najświętszej Bogurodzicy. Uczestniczyliśmy w Świętej Liturgii w cerkwi św. Spirydona, a większość z nas przystąpiła do Eucharystii. Potem oglądaliśmy świąteczną paradę szkół i słynnych korfiańskich orkiestr dętych. Po obiedzie, zakupach i spacerze po starym mieście pożegnaliśmy Korfu i promem popłynęliśmy na stały ląd. Kierowca zawiózł nas w głąb Epiru, a po drodze zatrzymaliśmy się w Joaninie. 

Dzień trzeci spędziliśmy we wso Konitsa, gdzie wychował się św. Paisjusz. Około 5-kilometrową górską ścieżką, w prawie dwie godziny, doszliśmy do monasteru Stomiou  - Narodzenia Najświętszej Bogurodzicy, w którym Święty żył przez kilka lat. Ostatni odcinek był ciężki, ale nikt się nie poddał i z Bożą pomocą wszyscy dotarliśmy do celu. Pomodliliśmy się w cerkwi, w której modlił się Święty Paisjusz, zobaczyliśmy jego celę i po poczęstunku wróciliśmy tą samą drogą, zmęczeni, ale pełni duchowej radości. Po obiedzie z daniami kuchni Epiru zwiedziliśmy dom-muzeum św. Paisjusza i poznaliśmy jego bratanków, synów Rafała i Charalampiusza. Wieczorem dojechaliśmy do Lutraki przy granicy z Macedonią Północną. 

Dzień czwarty rozpoczęliśmy od spotkania z ojcem Paisjuszem, uczniem Świętego Paisjusza Hagioryty. Po modlitwie w cerkwi mogliśmy zadać nurtujące nas pytania i usłyszeć wiele o św. Paisjuszu. Już samo to, że mogliśmy posiedzieć obok niego, było dla nas wielkim błogosławieństwem. W drodze do Salonik podziwialiśmy wodospady w Edessie z 70- metrowym Karanosem, najwyższym wodospadem Grecji. Wieczorem w Salonikach pokłoniliśmy się relikwiom św. Grzegorza Palamasa w katedrze, św. Teodory Mirotoczącej i św. Dawida Sołuńskiego w monasterze ku ich czci oraz św. Bazylego, biskupa Salonik, w cerkwi Hagia Sophia. Dzień zakończyliśmy w bazylice św. Dymitra, gdzie z okazji jego święta relikwie wystawiono na środku świątyni. Uczestniczyliśmy w wieczornym nabożeństwie i przeczytaliśmy akatyst do Świętego wielkiego męczennika Dymitra. 

Dzień piąty. Sobotę rozpoczęliśmy zakupami lokalnych przysmaków na bazarze, a potem dotarliśmy do monasteru św. Jana Teologa w Suroti, kulminacyjnego punktu pielgrzymki. Do grobu św. Paisjusza czekaliśmy niecałe dwie godziny, czytając akatyst do Świętego, a w głównej cerkwi pokłoniliśmy się relikwiom św. Arseniusza. Następnie odwiedziliśmy monaster św. Anastazji Uzdrowicielki w Wasilice, ufundowany w 888 roku przez cesarzową Teofano. Relikwie Świętej przechowywane tu przez ponad tysiąc lat skradziono w 2012 roku i monaster codziennie modli się o ich powrót. Pokłoniliśmy się cząsteczce relikwii Świętej i nabraliśmy wody z cudownego źródełka. Wieczorem dotarliśmy do monasteru Świętej Trójcy w Tripiti, założonego przez siostry z Ukrainy, gdzie uczestniczyliśmy w Całonocnym Czuwaniu i zamieszkaliśmy w domu pielgrzyma. 

Dzień szósty i siódmy. W niedzielę mężczyźni z ojcem Efremem popłynęli na Świętą Górę Athos. Nocowali w monasterze św. Pantelejmona, a następnego dnia odwiedzili Iviron i Panagudę, celę św. Paisjusza. Kobiety zostały w monasterze, uczestniczyły w nabożeństwach i pomagały siostrom w posłuszaniach. W poniedziałek popłynęłyśmy statkiem wzdłuż wybrzeża Świętej Góry, a mnisi z monasteru Ksenofonta podpłynęli do nas łodzią z relikwiami świętych. Po obiedzie i spacerze w słonecznym Uranopolis spotkałyśmy wracających z Athosu mężczyzn i razem wróciliśmy do Tripiti. 

Dzień ósmy. We wtorek po modlitwie pomagaliśmy w monasterze: w kuchni, w ogrodzie i przy zbieraniu owoców opuncji. Potem pożegnaliśmy gościnne siostry i szczęśliwie wróciliśmy do Warszawy. 

Każdego dnia odwiedzaliśmy miejsca i spotykaliśmy ludzi związanych z życiem św. Paisjusza, dzięki czemu każdy z nas mógł się duchowo wzbogacić. Dziękujemy organizatorom za tak wspaniałą pielgrzymkę, a ojcu Efremowi za duchową opiekę. Ta podróż na długo zostanie w naszych sercach i z niecierpliwością czekamy na kolejne pielgrzymki. 

Tekst i zdjęcia – uczestnicy