św. Jan Chryzostom o oczernianiu

06.08.2026

Bo na podstawie słów twoich, powiada, będziesz usprawiedliwiony i na podstawie słów twoich będziesz potępiony (Mt 12,37). Czy widzisz, jak łagodny sąd? Jak szlachetne żądanie zdania rachunku? Sędzia będzie cię sądzić nie według tego, co ktoś inny o tobie powiedział, lecz według tego, co sam mówiłeś. Taki sąd jest najbardziej sprawiedliwy ze wszystkich, gdyż mówić albo nie mówić - leży w twojej mocy.

Zatem nie ludzie oczerniani powinni lękać się i drżeć, ale ci, którzy oczerniają. Pierwsi nie będą musieli usprawiedliwiać się z tego, co złego przeciwko nim mówiono, ale ci, którzy mówili coś złego - i nad nimi wisi właśnie całe niebezpieczeństwo. Dlatego osoby oczerniane powinny być spokojne: nie będą karane za to, co złego mówili o nich inni. Jednakże mówiący źle o innych powinni lękać się i drżeć, gdyż będą za to postawieni przed sądem. Jest to szatańskie sidło - grzech, który nie przynosi żadnej przyjemności, lecz tylko szkodę. Taki człowiek składa zły skarb w swej duszy. Jeśli popada w chorobę ktoś, kto w swym wnętrzu ma szkodliwe rzeczy, które zjadł, tym bardziej ktoś, kto gromadzi w sobie złość, gorszą od wszelkiej żółci, będzie znosić najcięższe cierpienia, gdyż ściąga na siebie ciężką chorobę. Widać to na podstawie tego, co z siebie wyrzuca. Jeżeli innych tak zasmuca, tym bardziej własną duszę, która wydaje z siebie takie rzeczy. Kto zastawia pułapki, gubi najpierw siebie. Przecież ten, kto stąpa po ogniu, ulega poparzeniu; kto uderza diament, siebie razi; kto wierzga przeciw ościeniowi, niechybnie się skaleczy.

św. Jan Chryzostom, Homilie na Ewangelię wg. św. Mateusza, XLII