26 sierpnia (wg starego stylu)

08.09.2017

Czasami można usłyszeć bezbożne słowa wśród chrześcijan: tutaj nawet Bóg nie może pomóc! Nie ma niebezpieczeństwa, w którym Bóg nie mógłby pomóc, ani nie ma nieprzyjaciół, których można by pokonać swą siłą, bez Bożego pozwolenia. Nie pytaj, jak Bóg zniszczy potężne wojska naszych nieprzyjaciół, co dla Boga jest łatwiejsze, niż dla ciebie wdychać i wydychać powietrze. Czytaj, jak Bóg jednym swym ukazaniem się przeraził wojsko syryjskie, tak że rozproszyli się i Izrael został wybawiony (2 Krl 7,6). Czytaj, jak Jerozolima została wybawiona od potężnej armii babilońskiej, bez jakiegokolwiek wysiłku króla Ezechiasza, prócz jego płaczu i modlitwy przed Bogiem (2 Krl 19,35). Lecz Bóg nie czynił takich cudów tylko w zamierzchłych czasach, lecz czyni tak za każdym razem, gdy modlą się do Niego wierni. Dlatego, gdy w 1395 r. władca Tatarów, Tamerlan, otoczył Moskwę niezliczoną ilością wojsk, Rusini sprowadzili z Włodzimierza cudotwórczą ikonę Przenajświętszej Bogurodzicy i cały naród ze łzami zaczął modlić się do Przeczystej Matki. Nagle, bez widocznego powodu, wojska tatarskie zaczęły pośpiesznie się wycofywać i uciekły. Co się stało? Tamerlan miał we śnie widzenie: pod niebiosami nadchodziły obłoki świętych, a wśród nich Przenajświętsza Bogurodzica jako Królowa, a za nimi niezliczone zastępy anielskie. Bogurodzica ostro pogroziła Tamerlanowi i rozkazała mu niezwłocznie opuścić Ruś, zaś święci wymachiwali przed chanem swymi pastorałami. Przerażony tym snem Tamerlan, gdy tylko zaświtało, rozkazał odwrót.