11 października (wg starego stylu)

24.10.2017

Tak jak święconej wodzie lub poświęconemu olejowi dana jest, dzięki Bożej Opatrzności, cudotwórcza i uzdrawiająca moc, tak i moc ta dana jest ikonom. Św. Atanazy Wielki przywołuje  jeden z zadziwiających przykładów cudotwórczej mocy świętych ikon. W mieście Bejrut żył pewien chrześcijanin w wynajmowanym domu. Wyprowadzając się stamtąd zapomniał zabrać ikony Zbawiciela. Po nim w to miejsce wprowadził się pewien żyd. A w owym mieście było wielu żydów, i to szczególnie źle nastawionych do wiary chrześcijańskiej. Następnie, gdy znaleziono ikonę, żydzi zanieśli ją na miejsce swych zgromadzeń i drwili z niej, jak niegdyś ich przodkowie drwili z żywego Zbawiciela. I uczynili z ikoną to, co wcześniej ich przodkowie ze Zbawicielem, tzn. przebili ręce i nogi gwoździami, zmoczyli usta na ikonie octem, i na wszelki sposób wyszydzali oblicze Chrystusa. Na koniec jeden z nich wziął włócznie i uderzył w boski wizerunek pod żebrem. Lecz oto cud, z przebitego miejsca wyciekła krew i woda, jak niegdyś z żywego ciała ukrzyżowanego Pana. Nie da się opisać strachu i przerażenia żydów w tamtym momencie. Wtedy przynieśli naczynie, aby zebrać krew, i przyniesiono wielu chorych, ślepych, głuchych, chromych i szalonych, aby namaścić ich tą krwią i wszyscy zostali uzdrowieni. Całe miasto zebrało się, aby zobaczyć ten cud i wszyscy wychwalali Chrystusa Boga, a wszyscy żydzi w mieście uwierzyli w Chrystusa Pana, Żywego i Życiodajnego.